Blog'uma başlarken....

Gülüşe sığdırdığım kelimelerim var…Bir bakışlık harfler, kelimeler yüklüyüm…Dokunsalar akacak kadar yoğunum, yüklüyüm ben.Bulutlarım çakmadan şimşekler olmadan yağarlar dokunsanız. Yüzümde ıslak bir gülüş, gözümde saklanmış bir ışık var.Sevinmek midir bu anlamsızlık yoksa hüzün mü?Kendimle hesaplaşmam bitmeden kimle hesaplaşmam bu böyle? Açlığımı bastıracak kraker mi istiyorum yoksa doyuracak bir huzur mu? Nerdeyim?Aşkın tam ortasın da mı, yoksa aşka millerce uzaklıkta yol gösteren tabelayı aşk mı sanıyorum? Nerdeyim? Aşkın içinde mi, yoksa içinde olmaya çalıştığım çemberimin içinde mi? Hoşlanmam mı gerek yoksa düşünmeden sevmek mi?Tartmak mı gerek sevgiyi, yoksa hesabın üzerini çizip devam mı etmek gerek? Nerdeyim? Bilmediğim bir okyanusta mı, yoksa dingin bir göl de mi? Neden kelimelerim hüzün dolu?Yüklü yağmurlarımı neden tüketemedim? Lastik pabuçlarım var sevdiğim…Yürüdükçe düşündüğüm…düşündükçe de hüzünlendiğim…Mutluluk oyunum her gün oynadığım.Ve güldükçe içimdeki yağmura eklediğim damlalarım…Anlamamaları için uğraştığım inci insanlarım var…Vücudum var izlerle dolu, silemediğim, silmeye çalıştıkça belirginleşen…Veremediğim hesaplar var kendime ve kimseye anlatamadığım hesaplar…Utançlarım var…Gülücüklerim sahte, hasta bedenime yakışmayacak kadar güzel…arayışlarım var umutlara yapıştırılmış..Umudum var umutsuzca asıldığım…


Aygün
30/03/2005