KALBİMİ SUSTURMAYA GİDİYORUM...

Geldiğim yere gidiyorum. Konuştuğum kadar susan ben var bende. Ve gittiğimde, dilimde sen olmayacaksın. Amin demeden, dua etmeden gidiyorum. Gerçeklikle dost, düşlere düşman artık kalbim. Nasır tutsun diye bekliyorum. Hatta özlediğim kalp titremesini bile istemiyorum. Durulmuş bir hayattan çıkmak için çabalarken, şimdi bu heyecanın beni sindirmesi, susturması, düşündürmesi zoruma gidiyor. Tartışmıyorum bile kendimle. Her şey o kadar açık ki! Neyse… Gidiyorum hüzün kuşum. Gidiyorum arsızım. Senin göremeyeceğin uzak bir yerde, kalbimi susturmaya gidiyorum. Bir otobüs camında, görebileceğim en son düşle, yanımda sen varmışcasına gidiyorum. Yolun yarısından sonra, sen otobüsten ineceksin. Seni asla götürmeyeceğim yanımda. Burada kalacaksın. Ta ki sen, düşündeki gibi para kazanıp, hayatını düzene sokup, oh dediğinde, uzaktan izleyip mutlu olana dek… Gidiyorum… Senin göremeyeceğin uzak bir yere, kalbimi susturmaya gidiyorum.

aygün 30/01/2007