MAVİYDİN...

Bak, adını bile söyleyemiyorum. Kimse bilmiyor seni! Söyleyemiyorum ki… Nefes alamıyorum. Ruhum seninle şenlenirken, bir anda göçüyor! Nasıl hem yaşam sevincim, hem de bittiğim an oluyorsun anlamıyorum. Sen yokken, öyle kendine güveni olan, öyle takmazdım ki… Yoksun sen! Yok etmeliyim! Deniz kenarında bağırmak, deli gibi ağlamak istiyorum. Adını söylemek istiyorum.Defalarca söylemek ve ağlamak…Ben pembeyken, sana kırmızıyken, yanarken, sen sadece maviydin...


aygün ocak 2008