DALGALAR

Deniz… Denizi neden sevdiğini anladım.Derin, sonsuz ve gizemli, içinde neler olduğu kestirilemeyen uçsuz bucaksız su… Hem korkuyordun, hem huzur buluyordun. Kaçarken, korkarken meydan okumaktı belki heyecan veren. Aynı deniz gibiydin… Derin, gizemli, hırçın ve huzurlu… İşte bu nedenden korkuyordum denizden. Dalgaların arasında savrulurken, içini göremezken, yüzmeyi bile bilirken, korkuyordum derinliğinden. Adını deniz koydum. Sen denizden korkarken, kucaklarken, deniz olurken, ben denizden, senden köşe bucak kaçmıştım. Deniz… Kaçamadım, aç koynunu, al içine! Artık ne dalgaların, ne derinliğin korkutuyor beni! Varsın sende yok olayım!


Ygün
26/08/2008 00,50