Rüyaymış...

Sen uzun süre görmediğim bir rüyaydın.Rüyamda güneş gibi bir gülüşün vardı.Dokununca mır mır bir kedi.Ve saçlarımı okşayan yumuşacık bir el.Rüyamda bir sen vardın, ben uyurken beni izleyen, ve sen uyurken izlediğim.Rüyamda bir sen vardın, benden çok seven.Güldüğümde iyi ki varsın diyen.Bir sen vardın beni sinirlendiren, sinirlendirdiğinde kahkaha atan.Ve sıkıldığında ilgiden, oyuncak gibi bir köşeye atan. Bir sen vardın beni sevmekten korkan, seversen bırakıp gideceğimden ürken.Kendine güvensiz, bir sen vardın, hırçın dalgaları boyumu aşan.Ve rüyamda bir sen vardın ben sırtımı dönünce, elini uzatan.Sonra..Anladım ki rüyaymış.Anladım ki bir düş bu kadar doğal, güzel olurmuş.Rüyaymış...

Mehmet İsa Pekdağ'a ithafen....