Bilmenizi istedim...

Anlamadınız belki, belki de ben sizleri. Boyum büyüktü, kocamandım hatta, ama yüreğimden küçüktü hala bedenim.Ne yakışıklı olmanız, ne de zenginliğiniz umrumdaydı.Ne az konuşmanız, ne de gevezeliğiniz.Ne kibar oluşunuz, ne kaba.Verdiğimin karşılığını bekledim sadece.Azıcık zeka, birazda mantık, verdiğimden az sevgi, verdiğim kadar saygı.Veremediğiniz dürüstlükle, dürüstlüğümden şüphelendiniz.Gözlerinizde bana değer veren ışık aradım.Yoktu.Hırsımdan ağladım, aşkımdan sandınız.Oysa ben yanlış seçimlerime dökerdim gözyaşlarımı.Kırmadıkça sizleri, size aşkımdan saydınız, daha bir küçülttünüz gözünüzde.Oysa ben insanlığımdan yapıyordum bunları.Kızdım hepinize.Yollar aştım, yanınıza geldim.Aşığım sandınız.Oysa ben gerçek mi değil mi içimdeki büyüyen aşk, bunu görmek istedim.Göremedim, şansımı zorladım belki de.Ama alışıktınız tüketmeye.Oysa tükettiğiniz ben değil, sizlerdiniz.Hepiniz size daha önce gösterilmeyen sevginin gösterilmesinden ürktünüz.İçimdeki koskocaman nehrin bir damlasıydı oysaki...Korktunuz bağlanmaktan belki de.Zamanla öğrendim kendimi sevmeyi.Her düşüşüm bir kalkışın başıydı, her kalkışım kendimi sevmemdi, her kendimi sevişim gücüm oldu.Sayenizde şimdi dimdik, şimdi itaatkar değil, itaat ettiren oldum.Siz bilmeden bir parçanızı aldım, sakladım kendime.Hepinizi de sevdim, kiminizin gülüşünü, kiminizin susuşunu.Sadece verdiğimi, sevgimin birazını alamadım sizlerden.Bilmenizi istedim.Sevgim dışında, hiçbir şeyi karşılıklı yapmadım.Beklemedim ne övgü, ne de teşekkür.Her kızışımda sustum, her bağırmak istememde ağladım, her dokunuşunuzda taptım...Bilmenizi istedim...