KISA

Düşünüyorum.Sanırım hatalı benim.Anlamayan, ya da yanlış anlayan. Bu kadar dostum, bu kadar insan yanılıyor olamaz sanırım. Şimdi garip bir durumum var. Sakinim, ve de duyarsız. Üzülmek değilde, tepkisiz.Kimseye güvenmiyorum.Sanki herşey sahte. Ben kafamda gördüğüm şeyi yaşıyorum bunu anladım. Kimse yok artık. Ne içimde, ne dışımda. Yalnızım. Ve bunu beni üzmüyor.Sadece öyleyim. Ne kanadım var, ne de kanatları. Sadece ben varmışım. Dost yokmuş. Herkes kendini düşünüyormuş.Başkalarını kendisi için harcarmış.Bitirmesi kolaymış herşeyi.Ben farklı düşünmüşüm. Şimdi hayat ne güzel, ne de değil. Ne negatif, ne pozitifim. Şoktayım sanırım.Anlayamadığım bir çok şey var şimdi. Hatta anlamaya çalışmadığım artık. Bunca yıl boşmuş.Bomboş.