oldu mu şimdi?

Yabancıyım. Uzaklara dalıyorum sıkça. Nedendir bilmem, kafam dolu olunca gelirim ben . Düşümdeki yerime sığınırım. Gelirim ben. Kendimi terk ederken, kimsesizlik çekince canım, gelirim ben. Denizin kenarıdır, herkes bilir. Çamlar vardır yamacında dağların. Verandalı tek katlı ahşap büyükçe ev sahile sıfır. Hamak vardır önündeki iki muz ağacının arasında. Elimde limonatam, verandadaki sallanan sandalyede önce beyaz kumlara, sonra turquaz huzura. Esinti kısa saçlarımı tokalarından kurtarır, alnımı gıdıklar. Ben gelince aşka, ne sen kalırsın içimde, ne diğerleri. Sallanırken bırakırım elimdeki limonatayı ahşaba, dikkatlice alırım elime kitabı. Arasına sıkıştırdığım ıvır zıvırdan kaldığım yeri bulurum. Kitap ayracı dayanmaz zaten bana. Okurken uykum gelir, mayışırım, gözlerim küçülür, yavaşça gerinir, esnerim.düşene kadar elimden, dostumu bırakmam. Düşünce kaldırır, limonatamdan alırım koca bir yudum. Dalarım… uzaklara değil öyle ama. Sesimi duymak için boğazımı temizlerim yavaşça. Şarkı mırıldanırım, sonra istemen düşüme sen atlarsın, elinde gitar, gözlerinle ritmi yakalayınca yakaladığın o bakış, ben ıslanmasın diye gözlerim, titremesin die uğraşırken sesim, sen geldiğin gibi gidersin. Kumsalda yürüşünü izlerim, ayak izlerin yok. Kaparım gözlerimi. Kızarım. Düşümde ne işin var senin? Yıllardır tek huzurlu düşüncemde? Bilirim… son zamanlarda seni düşünmenin düşümden fazla zaman aldığını. Kafamı sallarım… ayak izlerin yok. Kumsal da zaten ıslak değil. Kum da yok. Oturduğum yer, sadece yer. Şimdi ne oldu düşüme peki? Parçası olmuşsun da, parçası eksilince eksiliyormuş da ben fark etmemişim. Aferim bana … oldu mu şimdi?


aygün 10.07.2009