GÖL

Sen oldum bugün... Hem de bir bakışınla. Can dersin hani. Birini öyle seversin ki, dostun olur. Hem de zamansız. Dost oldun. Bugün gözlerine baktığımda sen oldum... Gözünden çıkan hüzün değil, değil mi? Bakışın sen değil, başkası dolu! Kaybetmişlik dolu! Sen değildin biliyorum. Canın acırken, susuşunu, işte o susmak isterken, içinde biriken gölün içinde boğuluşunu izledim. Dolu olan onca şeyi boşaltmak isterken, engellemen kendini... Sen ve hüzün yüklü bulutların... Kelimelerini yitirmiş, dilsiz kalmış bir dudak. Ezberlenmiş bir gülücük. Yitirmediklerine sıkıca tutunurken, geçmişi düşünerek, ellerinin portmasından korkan bir ıslaklık var avucunda. Dayan desem? Unutma dostum geçmişi, ve tutunurken geleceğine, yitirmediklerine, ellerinin terlemesine aldırma! Hüzün... Bırak o da gelsin peşinden.Birgün o içinde itinayla biriktirdiğin yağmur gölü,öyle boşalacak ki... Suçluluk duygusunun arınmışlığı, huzur dolacak içine. Dayan! Bazen, planlasan da, yapmicam desen de , olmaz olmazların olduğunu göreceksin. Bırak kendini. Bırak, dök zehirini. Artık zamanı geldi. Hesaplaşma kendinle. Hesap kapandı dostum...

Emre bunlar sana cancanım....

aygün 25/09/2006

ODAMA ÇİÇEK YAĞIYOR ANNE….

Odama çiçek yağıyor anne! Neden bilmiyorum… Belki rüzgardandır. Ama bunu rüzgara bağlamak istemiyorum. Odama Çiçek yağıyor anne… Ben durup düşünürken, öylece bakarken hem de… 2 pembe çiçek düştü bahçeden. Odama çiçek yağıyor anne. Rüzgardan deme! Haber de, kısmet de, ama rüzgar deme! Bak içime bahar düştü! Son Bahar ! Sonuncu bahar… Çiçekle son buldu ama düştü işte! Rüzgar deme… Yalan söyle, iyilik gelecek de… Ama rüzgar deme… İçime bahar düştü anne! Söyle anne! Odama çiçek yağıyor. Söyle, şenlensin, titresin, umutlansın içim! Anne, odama çiçek düşerken, ben hiç umutsuz değildim. İçimde yeşertmeye çalıştığım yaprağımın çiçeği eksikti. Pembesi… Tanrı beni seviyor değil mi anne? Sevdiğini söyle! Yalan söyle anne ! Bak, bak işte odama çiçek yağıyor… Bu son bahar değil, değil mi anne? İçime düşen son umut değil, değil mi? Rüzgar deme… İçime bahar düştü anne! Bu son bahar değil de…

Aygün 11/09/2006 01:00

Şimdi

Şimdi huzurluyum. Şimdi sadece benleyim. Heyecanlıyım bu yüzden! Kendimi yeniden keşfederken, aynı şeylerden değil, farklı penceremden bakıyorum kendime. Bildiğim yönlerimi huzurla okşuyorum. Kalanlarla, yenileri çırpıp gülümsüyorum yeniden. Şimndi.... İşte şimdi, bu mix le ben daha neşeli, kahkahalı, daha genç ve de pozitifim! Şimdi, sadece kelimeleri ve getirdiklerini değil, getireceklerini de düşünüp, heyecanla bekliyorum. Ellerim hareket edip, yazılar dökülürken kalemimden, ve okurken yeniden, müsvettelerimi heyecanla, işte diyorum, şimdi.....


aygün eylül 2006